150 Jahre Halbbatzen-Kollekte – ein Jubiläum der leisen Kräfte
Schtrossewart Emma: Emma isch alli Wuche zo dene Lüüte, wo für d Basler Mission gschpendet hend, und zwor all Wuche en Füüfer. (Foto: Werner Näf)
Ein ganzes Heer von Sammlerinnen hat seit 1855 Geld für die Basler Mission (heute „Mission 21“) gesammelt. Eine von ihnen war Emma Hepp aus Gächlingen (1897-1965). Gret Hepp hat ihre Geschichte aufgeschrieben und der Kirchgemeinde zur Veröffentlichung freigegeben. „S Schtrossewart Emma“ ist auch eine Anerkennung für die vielen leisen Dienste, ohne die eine Kirchgemeinde nicht leben kann.
Gret Hepp
S Schtroossewart Emma
Da isch no nie de schlächterscht Soome gsii,wo schpot ufgoot. A. B.
» Foto von Emma Hepp (April 1954)
„Mueter, tarf ich zo der Emma hindere, s well mer lärne lisme.““Ja häscht Wull dezue?““ s Emma hätt mer en Räschte vomene gäle Wullchnungel, s langi scho für en Kleiderbügelüberzug.“Zwoo Wullnoodle häpmer p Mueter no ussegsuecht. Mi erscht Wärk isch gglung. S Isch im Vatter sWienachts Gschenk worde. Ich ha da erschtlings Wärk hütt no.
Dihinne bem Emma sind no iri beide Nichte, d Weibel Klär und d Emme.Au mini beide Schwöschtere, d Lisi und d Hanne sind au no choo.
S Emma hätt immer wider, wenn’s Ziit gha hätt,üs Gschichte verzellt.Es hätt en Huuffe uf Lager ghaa. S isch wol jo e alti Schtube mit tunkle Holzwend, und au Tecki isch ganz tunkel gsii, aber s isch gmüetlich be der Emma und irem alte Vatter.
S Mo im Winter gsi sii. Im Summer hätt äs und mir jo ka Ziit, zom i d Schtube sitze. S Emma hätt im Nööchschte obe Beeri ghaa. Hätt aber au vill irer Schwöschter, der Weibel Mari gholfe. Dört isch es immer willkomme gsii, s sind doch füüf Chind ome gsii, und de Vatter hätt näbed der Purerei no de Dorfweibel pmacht. Au doozmool hätt en Weibel no vill Ufgobe für g Gmaand müese übernee. Nid bloss s Uusrüeffe. Do hätt er jo möse uf allne Dorfblätz uusrüeffe--, villmol wenn d Viehversicheringskasse Fleisch i der Gmaandmegs uusgwoge hätt.
So isch er mit der Schälle dur s ganz Dorf, und all Lüüt sind as Fenschter grennt, s isch au villmol no öppis Wichtigs vo der Gmaand verchünnt worde, und da hätt me nid törfe verpasse.
Mir Chind hend au mitenand im Winkel hinne gMüeterlet und wenn d Schtube bloss en omkeerte Süügatter gsi isch. Schuupis isch au sone wunderbari Möglichkeit mit dene ville Schöpf und Brügene.
Jo, ich ha aber eigentlich vom Emma wele verzelle. Näbed dem das für üüs Chind doo gsi isch, häts au no Snntigschuel ggee. Und no aa Emtli häts mit vill Liebi, Uusdur und Härzenswermi übernoo. S Emma isch alli Wuche zo dene Lüüte, wo für d Basler Mission gschpendet hend, und zwor all Wuche en Füüfer. Dem hätt me sälbmol gsaat, "d Halbbatze Kollekte". Und s Emma isch Summer und Winter, be allem Wätter, go dä Füfer iizie. Villmol häts sicher mee weder a mol müese noo lauffe. Ich chamer aber au vorschtelle, da allpot e Frau gsaat hätt, chomm ie Emma, mer wend e wengge plaudere mitenand.Im Emma hätt me chöne vertraue, und so häts eifach gloset, schtille und bescheide.
Mir sind jo Wand a Wand im obere Huustaal nebedenand gwonnt. Ich be sälbmol no e Chind gsii und es isch für mich sälbverschtentlich, da s Emma fascht mit üs zeme gläbt hätt.
Sin elter Brüeder hätt z Zürich inne, e Schuel für Taubschtummi Chind gründet und gleitet. S Emma hätt denn hie und doo aas vo dene behinderete Chind be sich ghaa. In Erinering isch mer no e schöö Büebli mit blonde Locke. Ich has fascht nid chöne begriiffe, da da Büebli nüüt ghöri und au nid chönn rede.
Mini Mueter hätt denn au allpot bem Emma s Härz uusgschüttet. Da isch jo zom guete Glück schöö, weme öpper hätt womes cha aavertraue, uni dass`
s grad d Nochberi au waass. Und do isch dä Usschpruch vom Emma choo: "Me mo d Lüüt nid uf d Siite wörfe, me mos bloss uf d Siite schtelle, suss mome sich pucke, wemes wider bruucht."
Dä Schpruch vom Emma hättis begleitet. Immer wider isch denn sEmma gegewärtig, mer bruched en au immer wider, er hätt sich bewäärt und vill mol gholfe.
S Emma isch denn circa ane nünzieachtedrissgi is neu Haamed-Birchenegg- zoge. Uf all fäll isch s der Basler Mission treu plibe,und da isch sini Begleiting bis a si Läbesend gsii.
Da isch no nie de schlächterscht Soome gsii,wo schpot ufgoot. A. B.
» Foto von Emma Hepp (April 1954)
„Mueter, tarf ich zo der Emma hindere, s well mer lärne lisme.““Ja häscht Wull dezue?““ s Emma hätt mer en Räschte vomene gäle Wullchnungel, s langi scho für en Kleiderbügelüberzug.“Zwoo Wullnoodle häpmer p Mueter no ussegsuecht. Mi erscht Wärk isch gglung. S Isch im Vatter sWienachts Gschenk worde. Ich ha da erschtlings Wärk hütt no.
Dihinne bem Emma sind no iri beide Nichte, d Weibel Klär und d Emme.Au mini beide Schwöschtere, d Lisi und d Hanne sind au no choo.
S Emma hätt immer wider, wenn’s Ziit gha hätt,üs Gschichte verzellt.Es hätt en Huuffe uf Lager ghaa. S isch wol jo e alti Schtube mit tunkle Holzwend, und au Tecki isch ganz tunkel gsii, aber s isch gmüetlich be der Emma und irem alte Vatter.
S Mo im Winter gsi sii. Im Summer hätt äs und mir jo ka Ziit, zom i d Schtube sitze. S Emma hätt im Nööchschte obe Beeri ghaa. Hätt aber au vill irer Schwöschter, der Weibel Mari gholfe. Dört isch es immer willkomme gsii, s sind doch füüf Chind ome gsii, und de Vatter hätt näbed der Purerei no de Dorfweibel pmacht. Au doozmool hätt en Weibel no vill Ufgobe für g Gmaand müese übernee. Nid bloss s Uusrüeffe. Do hätt er jo möse uf allne Dorfblätz uusrüeffe--, villmol wenn d Viehversicheringskasse Fleisch i der Gmaandmegs uusgwoge hätt.
So isch er mit der Schälle dur s ganz Dorf, und all Lüüt sind as Fenschter grennt, s isch au villmol no öppis Wichtigs vo der Gmaand verchünnt worde, und da hätt me nid törfe verpasse.
Mir Chind hend au mitenand im Winkel hinne gMüeterlet und wenn d Schtube bloss en omkeerte Süügatter gsi isch. Schuupis isch au sone wunderbari Möglichkeit mit dene ville Schöpf und Brügene.
Jo, ich ha aber eigentlich vom Emma wele verzelle. Näbed dem das für üüs Chind doo gsi isch, häts au no Snntigschuel ggee. Und no aa Emtli häts mit vill Liebi, Uusdur und Härzenswermi übernoo. S Emma isch alli Wuche zo dene Lüüte, wo für d Basler Mission gschpendet hend, und zwor all Wuche en Füüfer. Dem hätt me sälbmol gsaat, "d Halbbatze Kollekte". Und s Emma isch Summer und Winter, be allem Wätter, go dä Füfer iizie. Villmol häts sicher mee weder a mol müese noo lauffe. Ich chamer aber au vorschtelle, da allpot e Frau gsaat hätt, chomm ie Emma, mer wend e wengge plaudere mitenand.Im Emma hätt me chöne vertraue, und so häts eifach gloset, schtille und bescheide.
Mir sind jo Wand a Wand im obere Huustaal nebedenand gwonnt. Ich be sälbmol no e Chind gsii und es isch für mich sälbverschtentlich, da s Emma fascht mit üs zeme gläbt hätt.
Sin elter Brüeder hätt z Zürich inne, e Schuel für Taubschtummi Chind gründet und gleitet. S Emma hätt denn hie und doo aas vo dene behinderete Chind be sich ghaa. In Erinering isch mer no e schöö Büebli mit blonde Locke. Ich has fascht nid chöne begriiffe, da da Büebli nüüt ghöri und au nid chönn rede.
Mini Mueter hätt denn au allpot bem Emma s Härz uusgschüttet. Da isch jo zom guete Glück schöö, weme öpper hätt womes cha aavertraue, uni dass`
s grad d Nochberi au waass. Und do isch dä Usschpruch vom Emma choo: "Me mo d Lüüt nid uf d Siite wörfe, me mos bloss uf d Siite schtelle, suss mome sich pucke, wemes wider bruucht."
Dä Schpruch vom Emma hättis begleitet. Immer wider isch denn sEmma gegewärtig, mer bruched en au immer wider, er hätt sich bewäärt und vill mol gholfe.
S Emma isch denn circa ane nünzieachtedrissgi is neu Haamed-Birchenegg- zoge. Uf all fäll isch s der Basler Mission treu plibe,und da isch sini Begleiting bis a si Läbesend gsii.
